dnia 13 października 2007 r. o godz. 17.00
w Galerii "M.", Myślibórz,
ul. Bohaterów Warszawy 74
Kolejną prezentację z cyklu "Techniki malarskie" poświęcamy pastelowi. Jest to technika należąca do najprostszych. Polega ona na wcieraniu w szorstkie podłoże suchej farby pozbawionej spoiwa (pastel suchy) lub z niewielką ilością oleju i wosku (pastel olejny). Zwiastunami pasteli były kredy, naturalne glinki i węgiel drzewny, którymi posługiwali się ludzie w malarstwie jaskiniowym. Pierwszy sztucznie sporządzane kredy zastosował Leonardo da Vinci. Po nim pasteli używali również Jacopo Bossano i Hans Holbein kolorując w wąskiej skali barw (czerwienie, żółcie, brązy) swoje rysunki. Około 1620 roku tworzy się we Francji szkoła rysowników posługujących się pastelami. Należą do niej Petrus Dumonstier, Jean Clouet czy później Quentin de La Tour. Wynalezienie sztyftów powoduje gwałtowny rozwój tej techniki. W XVIII stuleciu pastel staje się techniką dominującą i dopiero z końcem Rokoka zanika osiągnąwszy przedtem szczyt swoich możliwości w twórczości Chardin`a. Swój renesans przeżywa pastel w 2 poł. XIX wieku za sprawą Degasa i Mengsa. Szczególnie ten pierwszy w sposób nowatorski rozszerzył możliwości tej starej techniki. W Polsce do wielkich rezultatów doszedł pracując niemal wyłącznie w tej technice Stanisław Wyspiański oraz Leon Wyczółkowski. Pastel w swojej naturze stanowi ogniwo pośrednie między rysunkiem a malarstwem. W żadnej technice przejście od jednego do drugiego nie przebiega tak niepostrzeżenie i nie ma tego efektu świeżości lekkości i powabu.
Janusz Moraczewski
